ناپاکم وگناه آلود ،

اما می دانم

اگر نگاه رحمتت را برمن بیفکنی

قلب من چون برف ،

سپید وپاک خواهد شد.

خدایا !

ذهنم پریشان

قلبم بی قرار

            و افکارم شوریده و

                                      من در مانده ام .

پس رشته زندگی ام را

به دستهای امن تو می سپارم.

خدایا !

مرا قلبی ببخش

که برای دیگران بتپد

                           با اشک دیگران ، اشک بریزد

ازشادی دیگران شاد شود

                      ورنج دیگران را رنج خود داند.

قلبی که مرا با تمامی آفرینش پیوند زند...